rıdvan göksu

-günlerdir ensemde bir fille geziyorum lâhavle ile yâ xwedê ellerim koynumda üstelik hiç kızmıyorum öğreniyorum nedir inat ve sebat güç ve karar bakmak istemediğim yerler ısrarla önümden geçiyor konuşmak istemediklerimden randevular duymak istemediklerimden şarkılar alıyorum öğreniyorum nedir karşı olmak yalnız olamamak ve yanlış yazılmak -günlerdir ensemde bir itiraz taşıyorum çünkü diyorum yere bakan bir at yere bakıyordur ağır bir gergedan ağırdır, küçük bir ağaç küçük benim ilk sıfatım ne ve neye yarıyorum öğrenemiyorum nedir yetişmek beklemek ve kadar -bir ömürdür yüzüme sabahları bakıştıracak bir dil arıyorum

Uzağım Nereye Kime Neye Ve niye uzak olduğumu bilmeden Kaldırım taşlarını Güvercinleri El ele dolaşan çiftleri Yoldan geçen arabaları Merdiven basamaklarını saymaktan Yanımdan geçenlerin parfüm kokularını ayırt etmeye çalışmaktan yoruldum. (insanların uzağındayım.) Derdimi bilmemekten Kimseyi anlamamaktan Kendimi anlatamamaktan Sevememekten Sevilmeyi becerememekten Nasıl mutlu olabileceğimi öğrenememekten yoruldum. (kendimin uzağındayım.) Bir yere ait olamamaktan Hiçbir yere gidememekten Beklemeye tahammül edememekten Kimseye yetişememekten Mesafeleri kabullenememekten Hangi yöne koşacağıma karar veremeden bütün kavşaklarda öylece kalmaktan Hiçbir yerde olmamaktan yoruldum. (uzaklığın da uzağındayım.)

bana edebiyatı övmenize gerek yok hanımefendi gözleriniz bir romandan çok daha güzel hem zaten bir bakışı anlatabilmek için değil midir bütün şiirler

tam olarak sevmiyorum demedi belki de daha fazla kırmak istememiştir ama olsun. yine de sevmiyorum demedi. istemiyorum dedi sadece. seni değil, herhangi birini istemiyorum dedi. sadece bunu dedi. bir ara tipim değilsin gibisinden bir şeyler de söylemişti ama o zaman sinirliymiş. ondan öyle demiş. ben sadece olacağına inanmıyorum, o yüzden bir şans da vermek istemiyorum dedi. sonunda zamanın boşa gidecek ve üzüleceksin dedi. yani anlayacağın; seviyorum demedi ama sevmiyorum da demedi. ilk karşılaştığımızda uzun uzun bakmıştı yüzüme.

üç defa bunaldım üç kadını aradım bugün ilkini özlemiştim herhangi bir şey soracaktım son defa, açmadı. -uğraşmak istemedi anlaşılan. ikincisinin doğum günüydü kutlayacaktım, açmadı. -ihtiyacı yokmuş anlaşılan. üçüncüsü numarasını vermişti birkaç yıl önce ilk defa konuşacaktık, açmadı. -unuttu anlaşılan. annemin telefonu olsaydı annemi arayacaktım anne diyecektim, anne kimse beni sevmiyor. -anne neden kimse beni sevmiyor? birazdan rüstem'i arayacağım dışarıda birer "olaret" içeriz. -onu da kimse sevmiyor.