rıdvan göksu

  "atların da ruhu vardı troya önünde"                                        m. c. anday denizden mi geliyor bu ayakizlerin denize rağmenler mi yoksa bu şarkı neresi oluyor yüzünün insan sevmeye alışıyor ah evet şarkılar söylemeli sana elbet şiirler okumalı akşam serinliklerinde saçlarına gözlerin bir şehre girmeye benzeyince bir türkü tutturmalı en eskisinden  çün bilinir senin bu göğsünde nehirler vadiler köy okulları var sesinde senin ertelenmiş pazar kahvaltıları neşesi söyler misin sen mi öğrettin kavaklara böyle dizilmeyi? ekim, 2019 van

epeydir buradayım. burası ne sağ ne sol, burası ne ileri ne geri. burada pes ve beklemek pişmanlık ve hayıflanmak serbest yeltenmek yasak. burası ben ve ikna. burası ben ve karar. ben ve âh. ben ve bıçak. koşa koşa gelip vardığım yer burası. nice heves ve ümitle geldiğim yer burası. burası ben ve 32 yaşım, ben ve cümle eylemlerim, ben ve cümle kusurlarım. burası ben ve dön dön dön-emediğim ilk gençliğim ve onun tortusu ya da borcu. burası çiğ güllere serpilen biraz sim gırtlağımda kalan biraz hece. ağzımdaki serap, uzak sulardaki aydınlık gece. şairin "dört yanım puşt zulası dönerim dönerim çıkmaz!" dediği yer, hanidir ve bundan böyle ülkem benim burası. burası benden bana kalan miras, dişimden tırnağımdan artırdığım günah elimde kalan son kare as. bizatihi ellerimle taşlardan kazıdığım mezar şu ellerimle çizdiğim yolun vardığı yar burası. ellerim, arslan ve zavallı ellerim. bu çıkmaz size müstehak. şiire küstükten sonra, ekim 2022