uzaktaki son'e

sonra alnımızda ufalanacak sesimizdeki küller
ve değişecek kalbimizin rengi

çekingen ve kırmızı bir doğum lekesiyle
anılmaktan duyduğumuz utancı unutup
çıkacağız yeni bir derinliğin merdivenlerini
yanık ve kavruk bir sırt tadı olarak kalacak
ağızlarımızda yaşamak sanısı

bütün iyi niyetli şiirlerimizi unutacağız aniden
ve kimse neden böyle yaptığımızı sormayacak

adımlarımızda sade bir kırgınlıkla yürüyeceğiz
fakat kimse sormayacak neden böyle kırgınız
kendimize ve diğer şeylere

anımsayamayacağız iyi bir müzik dinlerkenki saadetimizi
ismini çok önceden sevdiğimiz bir kadınla tanışmak
gibi mutluluklarımız olmayacak o vakit artık

sonra bir ses duyulacak
ve dönüşecek kalbimizin rengi

bir uzun akşamüstü uykusundan uyanıp bakacağız ki meğer
herkes bir başkasının gavuru
herkes bir başkasına taşra

bir bakacağız ki yine böceklere kalmış dünya

Kaybolan Defterler/zine Dergisi 4. Sayı

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

renc

Salı Günleri Şiirleri

Allah'a Mektuplar - I