çatalını dünyanın

ilk olarak bir havanda dövdüler sesimi
sonra unuttular
sorularım kursağımda kaldı benim
dilimde kelimelerim un ufak
duymadılar

bak anla
yansıyan bir turuncu ve bu olmak
kırılan gözlerim bu ve şakağımda çakmak
demek istediğim:
ağrıyorum!

bak diyorum göğüm kevgir benim
daima düşüme yağmur
bak ömrüm benim ıslak
daima kendimeyim kambur

ve çok sıkıldım
yetimler atlasın patlatacağım dünyayı
bayraklar kızacak bana
bayraklar ve bankalar
amerika, çin, kore
avrupa, afrika ve belki anneler
honolulu hatta
herkes kızacak bana biliyorum
fakat aborjinler umursamayacak
ve hak verecek bana allah:
çünkü çok ağrıyorum!

ciddiye alamam artık iyi niyetli hiçbir gayreti
çatalını gördüm dünyanın