renc rıdvan göksu şiir ocak, 2019 çok uzun zamandır üzerinde çalıştığım ikinci şiir dosyam olan “renc”e son noktayı koyarak -nihayete erdirdiğimi söyleyemiyorum çünkü şu an bile tam olarak içime sinmiş bir bütünlüğü yok- onu burada yayınlamaya karar verdim. bundan uzun zaman önce bir yayıneviyle anlaşmış ve yayınlamaları için beklemeye koyulmuştum ki sonradan, anlam veremediğim bir şekilde, beni oyalamaya çalıştıklarını fark etmiş, kendileriyle ilişkimi sonlandırmıştım. ardından zamanın hayat merhaleleri, birtakım kişisel sorunlar vb. sebeplerin de etkisiyle bir süre kendi kabuğuma çekilmeye ve olur da ileride daha “dürüst” bir yayınevi bulursam daha nitelikli bir dosya olarak gönderebileyim diye dosyama eğildim, kendime biraz zaman tanıdım. bazen çok yoğun çalıştım üzerinde, bazen haftalarca hiç açmadım. gelinen noktada fark ettim ki ona artık bir müdahalede bulunamıyor, sadece bakıyorum tekrar tekrar. ve hep kendim okuyacağıma onu asıl okuması gereken siz şiir okurlarına sun...
biz seninle karşılaşalım diye haftaya konmuş salı günleri I ben seni bir fakülte dağılımında yolda yürürken görsem yaklaşamam eşlik edemem adımlarına ayaklarım dolanır göğü seğirten ayak seslerini duyarım da dokunamam seslerine ağzının mavileri neşelendiren yüzüne bakamam yakından alır gider hevesimi bir otobüse yüklerim belki kalsındı der kader der buna rüstem ben inanmam fakat mesela ikinci durakta o otobüse binersen kadere inanasım gelir cebimde saklamak istesem de yediğim tırnaklarımı kitaplarını tutasım gelir tutamam nasıl olsa bir çekinmişliğim ben bu hayatta her salı günü hiç yolcusu olmayan bir otobüs durağı gibi böyle ardında kalırım böyle hep arta kalırım ben bir sonraki salı günü derim bir sonraki salı günü belki II ben seni bir kantinde otururken görsem varamam bir çay ısmarlayamam sana söylemek istediklerim var ve bana alda...
Beni yalnız mı yazdın Allah'ım Beni yanlış mı yazdın yoksa. Yanlış mı yazdın beni Allah'ım Lütfen bir daha bak Unutma beni n'olur bir daha bak Bak çok ciddiyim Kırdığım kapıların haddi hesabı yok Artık o kapıya gelmek istiyorum O'nun hangi kapının ardında olduğunu bilmek istiyorum Ben yalnız ölmek istemiyorum Ben artık yanılmak istemiyorum. Gördün işte olmuyor Daha ne kadar yoracaksın beni O kadar kapı kapandı yüzüme Yüzüm ağrıyor, dokunuyor musun Bir o kadarı hiç açılmadı başımı eğip döndüm Hissediyor musun bak boynum ağrıyor Bir çoğu o değildi buyur edildikten sonra anladım çekip sıkıca kapadım çıkarken Seslerinden kulaklarım çınlıyor duyuyor musun Peki, peki orada mı yanıldım Yoksa onlardan birinin ardında mıydı o Hangi kapıyı zorlamalıydım Hangisini kapayıp da kaçmamalıydım Daha çok mu aramalıydım Yanıldım mı Allah'ım Söyler misin bana; Yanılırken de mi yanıldım. Daha kaç kapı kırmam gerekiyor Kaçından kovulmalıyım daha Şimdi ger...
Yorumlar
Yorum Gönder