Çağırın

Ben böyle adam olmam anladım
Sayamıyorum ağrıyan yerlerimi
Ben bu yaralarla uyuyamam
Uyusam bile küf tutar rüyalarım
Bir rüyada uyuyakalırım uyanamam

Ben bu yaşta böyle kalırım
Alnıma yerleşir tosladığım duvarlar
Babamı çağırın bana biraz öğüt versin
Babamı çağırın beni biraz dövsün
Yollarım kayıyor gözlerimin önünden
Beni hizaya götürsün.

Eski bıçakları arar oldum nicedir
Her akşam yarım yarım ölüyorum
Ve masalım benden önce bitecek korkuyorum
Bir isim bile veremiyorum kaybolduğum sokaklara
Abim olsaydı
Abim olsaydı yanımda bir isim bulurdu hemen, abimi çağırın
Tutsun elimden yolumu açsın
Ya da hiç olmadı bir yol bulur o biliyorum
Nereye gideceğimi bilir
Çağırın, çağırın beni götürsün
Çocukluğumun merakı ellerinde hâlâ onun

Ve nasılsın diye sormayın bana bilmiyorum
Ensemde tanımadığım bir deprem var
Göğsümde başka bir sızı
Bir çelik soğukluğu ellerim
Ellerimi üşüyorum

Annemi çağırın!
Annemi çağırın bana üzülsün
Annemi çağırın üzerimi örtsün
Ceketimin iç cebinde çocukluğum üşüyor.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

renc

renc rıdvan göksu şiir ocak, 2019 çok uzun zamandır üzerinde çalıştığım ikinci şiir dosyam olan “renc”e son noktayı koyarak -nihayete erdirdiğimi söyleyemiyorum çünkü şu an bile tam olarak içime sinmiş bir bütünlüğü yok- onu burada yayınlamaya karar verdim. bundan uzun zaman önce bir yayıneviyle anlaşmış ve yayınlamaları için beklemeye koyulmuştum ki sonradan, anlam veremediğim bir şekilde, beni oyalamaya çalıştıklarını fark etmiş, kendileriyle ilişkimi sonlandırmıştım. ardından zamanın hayat merhaleleri, birtakım kişisel sorunlar vb. sebeplerin de etkisiyle bir süre kendi kabuğuma çekilmeye ve olur da ileride daha “dürüst” bir yayınevi bulursam daha nitelikli bir dosya olarak gönderebileyim diye dosyama eğildim, kendime biraz zaman tanıdım. bazen çok yoğun çalıştım üzerinde, bazen haftalarca hiç açmadım. gelinen noktada fark ettim ki ona artık bir müdahalede bulunamıyor, sadece bakıyorum tekrar tekrar. ve hep kendim okuyacağıma onu asıl okuması gereken siz şiir okurlarına sun...
Devamını Oku »

Salı Günleri Şiirleri

biz seninle karşılaşalım diye haftaya konmuş salı günleri I ben seni bir fakülte dağılımında yolda yürürken görsem yaklaşamam eşlik edemem adımlarına ayaklarım dolanır göğü seğirten ayak seslerini duyarım da dokunamam seslerine ağzının mavileri neşelendiren yüzüne bakamam yakından alır gider hevesimi bir otobüse yüklerim belki kalsındı der kader der buna rüstem ben inanmam fakat mesela ikinci durakta o otobüse binersen kadere inanasım gelir cebimde saklamak istesem de yediğim tırnaklarımı kitaplarını tutasım gelir tutamam nasıl olsa bir çekinmişliğim ben bu hayatta her salı günü hiç yolcusu olmayan bir otobüs durağı gibi böyle ardında kalırım böyle hep arta kalırım ben bir sonraki salı günü derim bir sonraki salı günü belki II ben seni bir kantinde otururken görsem varamam bir çay ısmarlayamam                                    sana söylemek istediklerim var ve bana alda...
Devamını Oku »

Allah'a Mektuplar - I

Beni yalnız mı yazdın Allah'ım Beni yanlış mı yazdın yoksa. Yanlış mı yazdın beni Allah'ım Lütfen bir daha bak Unutma beni n'olur bir daha bak Bak çok ciddiyim Kırdığım kapıların haddi hesabı yok Artık o kapıya gelmek istiyorum O'nun hangi kapının ardında olduğunu bilmek istiyorum Ben yalnız ölmek istemiyorum Ben artık yanılmak istemiyorum. Gördün işte olmuyor Daha ne kadar yoracaksın beni O kadar kapı kapandı yüzüme Yüzüm ağrıyor, dokunuyor musun Bir o kadarı hiç açılmadı başımı eğip döndüm Hissediyor musun bak boynum ağrıyor Bir çoğu o değildi buyur edildikten sonra anladım çekip sıkıca kapadım çıkarken Seslerinden kulaklarım çınlıyor duyuyor musun Peki, peki orada mı yanıldım Yoksa onlardan birinin ardında mıydı o Hangi kapıyı zorlamalıydım Hangisini kapayıp da kaçmamalıydım Daha çok mu aramalıydım Yanıldım mı Allah'ım Söyler misin bana; Yanılırken de mi yanıldım. Daha kaç kapı kırmam gerekiyor Kaçından kovulmalıyım daha Şimdi ger...
Devamını Oku »