Yor(u)yorlu Zamanlar
Geceleri sabaha kadar boş boş oturuyorum
Karşı apartmandaki amca da benim gibi boş boş oturmuyor
O televizyon izliyor sabahlara kadar
Ne izlediğini merak ediyorum bazen
Ara sıra çatıdaki güvercinler uyanıyor, sıkıntıdan sanırım
Dalaşıyorlar birbirlerine onlar da boş boş durmuyor
Ayak tırnakları inletiyor çatıdaki çinkoyu
Her biri sanki kafamın içinde dolaşıyor
Yine de senin kadar değil, korkma.
Farkındayım, -yorlu şiirleri çok yazar oldum
Şimdilerde hiçbir şey yok halbuki
Öyle avutuyor olabilir miyim kendimi acaba diye düşünüyorum
Şimdi ben pek bir şeyler yaşamıyorum, pek yaşamıyorum ya hani
Geçmişte yaşadıklarımı(zı) -yorlarla yazıyorum ki
şimdi tekrar yaşıyormuş gibi olayım ki, sen de şimdi, neyse...
Sen de geçmiştesin unuttum mu nedir
O yüzden sen bunları okuma
Kendime değil mahalleliye bile yazsam
Ne fark eder sana yazmadıktan sonra
Yok yok hiç surat asma
Duvardaki suratına da dartlar yakışır zaten
Ama daha öncesinde indireceğim onu, korkma.
Valla indireceğim inanmıyor musun
Masamın yerini bile değiştirdim
Kitaplığı boşalttım boş market poşetleriyle dodurdum rafları
Takvimi çöpe attım, çok yavaş ilerliyordu
Not kağıtları yerli yerinde, biliyorsun tembelim
yazasım geldi mi yakın olsunlar
Tekli koltuk eski yerinin karşısında
Yatağa karışmadım çok uğramıyorum nasıl olsa
Seni hatırlattığından değil, valla bak
uykum gelmiyor sadece
Uykunun kendisine taktım kafayı biraz, zarar gibi geliyor
Yoksa bütün anılarını yıkadım, korkma.
Karşı apartmandaki amca da benim gibi boş boş oturmuyor
O televizyon izliyor sabahlara kadar
Ne izlediğini merak ediyorum bazen
Ara sıra çatıdaki güvercinler uyanıyor, sıkıntıdan sanırım
Dalaşıyorlar birbirlerine onlar da boş boş durmuyor
Ayak tırnakları inletiyor çatıdaki çinkoyu
Her biri sanki kafamın içinde dolaşıyor
Yine de senin kadar değil, korkma.
Farkındayım, -yorlu şiirleri çok yazar oldum
Şimdilerde hiçbir şey yok halbuki
Öyle avutuyor olabilir miyim kendimi acaba diye düşünüyorum
Şimdi ben pek bir şeyler yaşamıyorum, pek yaşamıyorum ya hani
Geçmişte yaşadıklarımı(zı) -yorlarla yazıyorum ki
şimdi tekrar yaşıyormuş gibi olayım ki, sen de şimdi, neyse...
Sen de geçmiştesin unuttum mu nedir
O yüzden sen bunları okuma
Kendime değil mahalleliye bile yazsam
Ne fark eder sana yazmadıktan sonra
Yok yok hiç surat asma
Duvardaki suratına da dartlar yakışır zaten
Ama daha öncesinde indireceğim onu, korkma.
Valla indireceğim inanmıyor musun
Masamın yerini bile değiştirdim
Kitaplığı boşalttım boş market poşetleriyle dodurdum rafları
Takvimi çöpe attım, çok yavaş ilerliyordu
Not kağıtları yerli yerinde, biliyorsun tembelim
yazasım geldi mi yakın olsunlar
Tekli koltuk eski yerinin karşısında
Yatağa karışmadım çok uğramıyorum nasıl olsa
Seni hatırlattığından değil, valla bak
uykum gelmiyor sadece
Uykunun kendisine taktım kafayı biraz, zarar gibi geliyor
Yoksa bütün anılarını yıkadım, korkma.
Yorumlar
Yorum Gönder